Niet al te dom…

…en toch is het grootste probleem mijn hoofd.

Ok, qua intelligentie niet, of dat denk ik tenminste. Het gaat om hardlopen. Ik loop al zo’n 25 jaar en heb afgelopen april de 60 van Texel gelopen. 60 km waarvan 30 km wind tegen en 14 km over mul zand in zo’n zes en een half uur. Tijdens het trainen had ik al een blessure. Ik stond drie maanden lang elke morgen op alsof ik tachtig was. Enkels die niet af wilden wikkelen en een linker achillespees in vuur en vlam. Ik had in de jaren hiervoor een aantal wedstrijden afgezegd vanwege blessures, dus nu drie maanden vol in de ontkenning en gewoon doortrainen.

60 gelopen, twee weken rust. Ik dacht dat ik hersteld was en was weer begonnen met lopen. Na een paar trainingen had ik nog steeds veel te veel pijn. Helder moment: nu toch maar naar de fyiso. Diagnose: linkerbeen ongeveer 17% zwakker dan rechterbeen. Slechte coördinatie, slecht evenwicht en zwakke pezen. O ja, misschien moest ik ook maar eens met een loopcoach praten.

Michiel Preymann, mijn coach, pakt het grondig aan. Eerst een videoanalyse van hoe ik nu loop en op basis daarvan verbeterpunten bepalen. Die zijn er genoeg…

Hiel-landing met gestrekt been. Teveel naar beneden kijken en geen gebruik maken van de natuurlijke valbeweging. Tenen optrekken als ik mijn voet naar voren gooi en nog veel meer. Kortom, maximaal op kracht en niet op techniek en souplesse. Alsof ik er niet bij nadenk…

Dat vindt de fysio ook. Simpele oefeningen als de superman om mijn core te verbeteren kosten me heel veel kracht, zowel fysiek als mentaal. Ik moet echt bewust nadenken wat ik moet doen, anders gaat het gewoon fout.

 

Tijdens de eerste loopsessie met Michiel moet ik opnieuw leren hardlopen. Totaal anders. Wat is dat moeilijk. Ik wil mijn lichaam goed aansturen, maar het lukt in eerste instantie gewoon niet. Pas na veel oefenen zet ik de eerste stappen in de goede richting.

Het is me duidelijk. Mijn coördinatie naar mijn spieren toe is “niet optimaal” en moet verbeterd worden. Daarnaast moet ik nu heel bewust anders gaan lopen en dat kost me heel veel moeite, niet zozeer fysiek maar juist mentaal. Trouwens, ondanks dat mijn hoofd mijn lichaam niet goed aanstuurt, geeft mijn lichaam wel goed aan dat iets goed (of) fout gaat. Misschien moet ik daar ook eens beter naar luisteren.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *